БҰҰ-ның балалардың құқығын қорғау жөніндегі Балалар қорының (ЮНИСЕФ) үйлестірушісі Айсұлу Бекмұса күш көрсету қалай және не себепті орын алады және мұндай маңызды мәселені шешу үшін не істеу керек деген сұраққа жауап іздеуге көмектеседі.
Әся Әкімжанова
13 тамыз 2020
Сүретте: Айсұлу Бекмұса
Әрбір сәби үшін ең қауіпсіз орын – оның үйі, отбасы. Өйткені бала көңілі осы жерде мені жақсы көретін, маған қамқор болатын, қорғайтын адамдар тұрады деп ойлайды. Өкінішке орай, балалар өз үйінде қамқорлықты сезе алмай, керісінше жәбір көріп, соққының құрбанына айналып жататын жайттар жиі кездеседі.
ҚР ІІМ мәліметтеріне сәйкес, әрбір екінші қылмыс үйде орын алады. Ал үйге полицияның баса-көктеп кіруіне шектеу қойылған. Сондай-ақ балаларға қатысты сексуалдық сипаттағы қылмыстың 70%-ына жақын туыстары, әкесі, өгей әкесі, анасының нақсүйері, көршілері немесе таныстары кінәлі болып шығады.
Балаларға зорлық-зомбылық көрсету проблемасы бүкіл әлемді алаңдатады. Әйткенмен, оның көпшілігі ашылмай қалып жатыр. Өйткен себебі адамдар ол туралы ашық айтуға қысылады. Әлем бойынша жылына 1 млрд-қа жуық кәмелетке толмаған бала эмоционалдық, сексуалдық, физикалық зорлық-зомбылыққа ұшырайды. Бұл сан жер бетіндегі екі жастан он сегіз жасқа дейінгі балалардың тең жартысынан да көп.
ЮНИСЕФ және адам құқықтары жөніндегі өкілдіктің Қазақстандағы 2016 жылғы зерттеуіне сүйенсек, еліміздегі ересектердің 75%-ы балаласын тәртіпке салуда күш қолданады екен. 2015 жылғы Комитет статистикасына сүйенсек, елімізде 14 жасқа дейінгі балалардың 53%-ы отбасында психологиялық агрессияның куәсі болып, ата-анасынан таяқ жеген (2010 жылы бұл көрсеткіш 49% болған):
